Χαραλαμπίδου Χρυστάλλα Ζωγράφου Τ. Κ. 15773 10 Οκτωβρίου 2008
Προς τον Υπουργό Τουριστικής Ανάπτυξης κ. Άρη Σπηλιωτόπουλο Τσόχα 7, Τ. Κ. 115 21 Αθήνα,
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,
Απευθύνομαι και σε σας για ορισμένες παρατηρήσεις και ταυτόχρονα εισηγήσεις που θα ήθελα να κάνω. Συγκεκριμένα θέλω να θίξω το θέμα της ασφάλειας και ιδιαίτερα της οδικής ασφάλειας στην Ελλάδα και να τονίσω το γεγονός ότι η χώρα κατατάσσεται πρώτη σε θανάτους από τροχαία ατυχήματα απ’ όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακόμα και μετά την εφαρμογή του νέου Κ.Ο.Κ. σίγουρα έχει τόσο άμεσες όσο και έμμεσες συνέπειες στον τουρισμό.
Στους δρόμους μας επικρατεί ένα μπάχαλο, το οποίο ορισμένοι και κυρίως τουρίστες δεν μπορούν να κατανοήσουν. Παρουσιάζουμε την εικόνα μιας τριτοκοσμικής χώρας και δίνουμε την ευκαιρία σε διάφορους λαούς να μας σχολιάζουν δυσμενώς.
Οι αναπτυγμένοι και πολιτισμένοι λαοί θέλουν να απολαύσουν τις διακοπές τους με ασφάλεια. Δεν είναι εξοικειωμένοι να κυκλοφορούν σε δρόμους χωρίς πεζοδρόμια, να διασταυρώνουν με κίνδυνο της ζωής τους από διασταυρώσεις στις οποίες δεν υπάρχει διαγραμμισμένη η διάβαση πεζών, ούτε να βλέπουν φανάρια κρυμμένα πίσω από ακλάδευτα δένδρα, πινακίδες κατεστραμμένες και γεμάτες με αυτοκόλλητα, απανωτές παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, ούτε να τρομοκρατούνται από την σχιζοφρένεια της ταχύτητας που διακατέχει τους Έλληνες. Μένουν έκπληκτοι βλέποντας περίπτερα πάνω στα πεζοδρόμια. Διακοσμητικά πράσινα κάγκελα τοποθετημένα κατά μήκος των «πεζοδρομίων» που παγιδεύουν τους πεζούς στην μέση του δρόμου διότι δεν βρίσκουν άνοιγμα στην απέναντι πλευρά. Μένουν επίσης έκπληκτοι μπροστά στα στοιβαγμένα αυτοκίνητα τα οποία είναι παρκαρισμένα κυριολεκτικά παντού με ένα τρόπο μοναδικής Ελληνικής πατέντας.
Ανύπαρκτες διαγραμμίσεις, διαχωριστικά διαζώματα σε τριτοκοσμική κατάσταση, ανύπαρκτα διαδοχικά βέλη κατεύθυνσης που δείχνουν την πορεία του δρόμου, ανύπαρκτη η οριογραμμή οδοστρώματος ακόμα και στις ορεινές περιοχές, δεν ξεγελούν. Ακόμα και κατά την διάρκεια της υπερσύγχρονης τελετής έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων σε ένα υπερσύγχρονο στάδιο, με χρησιμοποίηση υπερσύγχρονης τεχνολογίας, γύρω-γύρω από το ίδιο το στάδιο η σήμανση ήταν και είναι υποτυπώδης έως ανύπαρκτη.
Η ανεπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας είναι χαρακτηριστικό πολιτισμένων ανθρώπων και οι αυτοαποκαλούμενοι «αρμόδιοι» για σήμανση ρεζιλεύουν και αδικούν με την αμάθειά τους ολόκληρο τον Ελληνικό λαό.
Είναι ντροπή να γίνεται σύσταση σε Ευρωπαίους Τουρίστες να μην κάνουν τουρισμό με αυτοκίνητο στην Ελλάδα διότι κινδυνεύουν. Είναι ντροπή, ξένοι τουρίστες, οι οποίοι τολμούν να ενοικιάσουν αυτοκίνητο, να το γυρίζουν πίσω διότι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων μεγαλουπόλεων της Ελλάδας. Είναι ντροπή, δάσκαλοι οδήγησης στο εξωτερικό να δηλώνουν ότι φοβούνται και δεν τολμούν να οδηγήσουν στο κέντρο της Αθήνας. Είναι ντροπή, ξένοι επιχειρηματίες ή εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίοι παίρνουν ταξί από το Ελ. Βενιζέλος, να φτάνουν στον προορισμό τους τρομοκρατημένοι, πιστεύοντας ότι ήλθε το τέλος τους. Είναι ντροπή να παρελαύνουν ένα σωρό παραβάσεις του Κ.Ο.Κ. χωρίς να κάνει την εμφάνισή της η αστυνομία για επιβολή προστίμων. Είναι ντροπή το φαινόμενο της κοσμοσυρροής στα «επείγοντα» των εφημερευόντων νοσοκομείων μετά τα μεσάνυχτα και κατά τις πρωινές ώρες, κυρίως νέων, οι οποίοι έπεσαν θύματα τροχαίου. Είναι ντροπή να δίνουμε το δικαίωμα σε ξένες εφημερίδες να δημοσιεύουν ειρωνικά άρθρα για την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατεί στους δρόμους της Ελλάδας.
Η οδική συμπεριφορά είναι στοιχείο πολιτισμού μιας χώρας και είναι άδικο να αφήνουμε τους άλλους να μας κρίνουν βασιζόμενοι σ’ αυτό το στοιχείο.
Η μάστιγα του Τροχαίου ατυχήματος είναι ένα μεγάλο, Εθνικό μάλιστα κοινωνικό πρόβλημα που αφορά όλους μας και το οποίο χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Θέλω να τονίσω ιδιαίτερα ότι η επίλυσή του δεν αφορά ένα ή δύο Υπουργεία όπως συνηθίστηκε να θεωρείται. Κάθε Υπουργείο μπορεί και επιβάλλεται να συντονίσει ορισμένες ενέργειες και να συμβάλει στην μείωση των τροχαίων ατυχημάτων. Όσο υπάρχει έλλειψη συντονισμού των διάφορων υπουργείων, τα οποιαδήποτε μέτρα που λαμβάνονται κατά καιρούς δεν έχουν αποτελεσματικότητα.
ΕΙΣΗΓΟΥΜΑΙ:
1) Το Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης να συνεργαστεί: Με τα Υπουργεία Εσωτερικών, Μεταφορών και Επικοινωνιών, Εθνικής Παιδείας και θρησκευμάτων, Πολιτισμού, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, Επικρατείας, ούτως ώστε να τεθεί ένα φρένο στο ωράριο των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης. Η διασκέδαση μπορεί να αρχίζει και να τελειώνει πιο νωρίς. Όταν δεν μπορούμε να ελέγξουμε την μεταμεσονύχτια και μέχρι πρωίας διασκέδαση στη χώρα, φρονιμότερο είναι να την καταργήσουμε. Πρώτο για λόγους ασφάλειας και δεύτερο για να μην γελοιοποιούμαστε και να διασυρόμαστε….
Ως εκ τούτου, αποστέλλω σχετικό άρθρο μου με τίτλο «Ωράριο Νυχτερινής Διασκέδασης ποτό και Τροχαία ατυχήματα». Οι εισηγήσεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο παρακαλώ να θεωρηθούν σαν εισηγήσεις προς το Υπουργείο σας.
2) Το Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης να συνεργαστεί επίσης με το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και τα πιο πάνω Υπουργεία για την πάταξη τόσο των τροχαίων ατυχημάτων όσο και την ανάπτυξη συνείδησης οδικής ασφάλειας.
Όσο πιο ανεπτυγμένος είναι ένας λαός, τόσο πιο ανεπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας τον διακατέχει.
3) Με το Υπουργείο Εσωτερικών για την εκπαίδευση των τμημάτων των Ο. Τ. Α. που ασχολούνται με σήμανση και ασφάλεια γενικότερα.
Απευθύνομαι και σε σας για ορισμένες παρατηρήσεις και ταυτόχρονα εισηγήσεις που θα ήθελα να κάνω. Συγκεκριμένα θέλω να θίξω το θέμα της ασφάλειας, και ιδιαίτερα τηςοδικής ασφάλειαςστην Ελλάδα και να τονίσωτο γεγονός ότι η χώρα κατατάσσεται πρώτη σε θανάτους απότροχαία ατυχήματα απ’ όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακόμα και μετά την εφαρμογή του νέου Κ.Ο.Κ. σίγουρα πρέπει να ανησυχεί ιδιαίτερα.
Η μάστιγα του Τροχαίου ατυχήματος είναι ένα μεγάλο, Εθνικό μάλιστα κοινωνικό πρόβλημα που αφορά όλους μαςκαι το οποίο χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.
Θέλω να τονίσω ιδιαίτεραότι η επίλυσή του δεν αφορά ένα ή δύο Υπουργεία όπως συνηθίστηκε να θεωρείται. Κάθε Υπουργείο μπορεί και επιβάλλεται να συντονίσει ορισμένες ενέργειες και να συμβάλει στην μείωση των τροχαίων ατυχημάτων. Όσουπάρχει έλλειψη συντονισμού των διάφορων υπουργείων, τα οποιαδήποτεμέτρα που λαμβάνονται κατά καιρούς δεν έχουν αποτελεσματικότητα. Κι’ αυτό είναι σίγουρα άδικο.
ΕΙΣΗΓΟΥΜΑΙ:
Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων να συνεργαστεί:Με ταΥπουργεία Τουριστικής Ανάπτυξης, Μεταφορών και Επικοινωνιών, Εσωτερικών, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Πολιτισμού, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, Επικρατείας, ούτως ώστε να τεθεί ένα φρένο στο ωράριο των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης.
Η διασκέδαση μπορεί να αρχίζει και να τελειώνει πιο νωρίς. Όταν δεν μπορούμε να ελέγξουμε την μεταμεσονύχτια και μέχρι πρωίαςδιασκέδαση στη χώρα, φρονιμότερο είναι να τηνκαταργήσουμε. Ως εκ τούτου, αποστέλλω σχετικό άρθρο μου με τίτλο«Ωράριο Νυχτερινής Διασκέδασης ποτόκαι Τροχαία ατυχήματα».Οι εισηγήσεις οι οποίες αναφέρονται στοάρθρο παρακαλώ να θεωρηθούν σαν εισηγήσεις προς το Υπουργείο σας.
Μπαίνοντας στο siteτης Αρχιεπισκοπής, με λύπη μου διαπίστωσα ότι ακόμα και η εκκλησία γυρίζει την πλάτη στο σοβαρότατο πρόβλημα των τροχαίων ατυχημάτων στη Ελλάδα. Η Χριστιανική εκκλησία και μπράβο της γι’ αυτό, βοηθά άστεγους, φτωχούς, κατατρεγμένους, ασχολείται με την προστασία του περιβάλλοντος, με την πρόληψη χρήσης ναρκωτικών. Και όμως, όσο παράξενο κι αν ακούγεται, οι νεκροί από τροχαία ατυχήματα με ανάμειξη μόνο δικύκλου σ’ αυτή τη χώρα κάθε χρόνο, είναι περισσότεροι από τους νεκρούς από χρήση ναρκωτικών. ( σελ. 59, 123, 124, 125στο βιβλίο μου το οποίο σας στέλλω)
Η μάστιγα του Τροχαίου ατυχήματος είναι ένα μεγάλο, Εθνικό μάλιστα κοινωνικό πρόβλημα που αφορά όλους μας και το οποίο χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Η διαιώνιση του οφείλετε στην μη αναπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας τόσο των εκάστοτε κυβερνώντων, οι οποίοι αδυνατούν να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα, όσο και των κυβερνώμενων.
Περίπου75.000 νεκροίκαι περισσότεροι από 1.200.000 τραυματίες από το 1965 έως το 2000 είναι ο απολογισμός των θυμάτων σε τροχαία.Ο συνολικόςαριθμός νεκρών και τραυματιών στην Ελλάδα από τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, τους Βαλκανικούς και της Κύπρου, είναι μικρότερος από το συνολικό αριθμό νεκρών σε τροχαία από το 1965 έως το 2000. Δυστυχώς, ο αριθμός των θυμάτων παραμένει περίπου ετησίως ο ίδιος και σήμερα, ακόμα και μετά την εφαρμογή του νέου Κώδικα Oδικής Kυκλοφορίας, κατατάσσοντας την Ελλάδα πρώτη σε θανάτους από τροχαία μεταξύ όλων των χωρών της Eυρωπαϊκής Ένωσης. Ευρωπαϊκή δε Οδηγία συστήνει στους Ευρωπαίους πολίτες να μην κάνουν τουρισμό με αυτοκίνητο στην Ελλάδα. Εμείς όμως, έχουμε την ψευδαίσθηση ότι ζούμε σε χώρα ειρηνική, ασφαλή καιδεν είμαστε φιλοπόλεμοι.
Περίπου 2000 άνθρωποι χάνονται κάθε χρόνο στον τόπο μας από τροχαία ατυχήματα και άλλοι τόσοι τραυματίζονται βαριά. Νέοι άνθρωποι γεμάτοι όνειρα, που πριν καλά-καλά αρχίσουν τη ζωή τους βρίσκονται ξαφνικά για πάντα καθηλωμένοι σε μία αναπηρική καρέκλα. Όλα αυτά τα θύματα, σκορπίζουν κάθε χρόνο, πόνο δυστυχία ψυχολογικά και άλλου είδουςπροβλήματα σε χιλιάδες ανθρώπους γύρω τους.
Φυσικά και δεν μπορείτε ούτε να αστυνομεύσετε ή να επιβάλετε ποινές, μήτενα σηματοδοτήσετε σωστά τους ελληνικούς δρόμους. Εσείς όμως από την πλευρά της εκκλησίας πρέπει να προσπαθήσετε να αλλάξετε τη νοοτροπία, να αφυπνίσετε, να προβληματίσετε, να ταρακουνήσετε «υπεύθυνους», «αρμόδιους» ή όπως αλλιώς μπορούν να ονομαστούν.Νακαλλιεργήσετε και να αναπτύξετε την συνείδηση ασφάλειας, να στείλετε τα δικά σας μηνύματα. Έχετε μάλισταηθική υποχρέωση να το κάνετε. Η εκκλησία της Ελλάδας πρέπει και οφείλεινα ενεργήσει ακριβώς όπως η εκκλησία προ αμνημονεύτων χρόνων ενήργησε και βοήθησε σε «εμπόλεμες» καταστάσεις. Να προσφέρετε κοινωνικό έργο, να σώσετε ζωές. Είναι απάνθρωπο και εγκληματικό να νίπτουμε ταςχείρας μας σαν Πόντιοι Πιλάτοι,όταν νέαπαιδιά συνεχίζουν νασκοτώνονται ναμένουνανάπηρα ή φυτά σε νοσοκομεία, πιστεύοντας ότι το θέμα αυτό δεν ανήκει στις δική μαςαρμοδιότητα.
Η ουσία και η λύση των προβλημάτων βρίσκεταιστην πρόληψη καιόχι στον απολογισμό. Κανένας μας δεν έχει δικαίωμα να ασχολείται με απολογισμό όταν ισχυρίζεται ότιδεν μπορεί να διαθέσειλίγο χρόνο για να ασχοληθεί με τηνπρόληψη.
Ζητώ από σας και σας παρακαλώ πάρα πολύ:
1.Να οργανώσετε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών τμήματα τα οποία να ασχολούνται με την πρόληψη τροχαίων ατυχημάτων και ανάπτυξη συνείδησης οδικής ασφάλειας. Να επεκταθεί η δημιουργία αυτών των τμημάτων σε όλες τις Μητροπόλεις της Ελλάδας. Ίσως η Πολιτεία ανοίξει τα αυτιά της στην εκκλησία μια και δεν τα ανοίγει στις απεγνωσμένες προσπάθειες εθελοντών και ευσυνείδητων πολιτών.
2.Στις ώρες του κατηχητικού θα μπορούσατε να συμβουλεύετε και ναδιαφωτίζετε τόσο τα παιδιά όσο και τους έφηβους στο θέμα αυτό.
3.Να προωθήσετε τηλεοπτικές εκπομπές με θέμα την οδική ασφάλεια, στις οποίες με ομιλίες και συζητήσεις να αφυπνίζετε κυβερνώντες και κυβερνώμενους.
4.Μετά τη θεία λειτουργία να υπενθυμίζετε στους πιστούςτις συνέπειες των τροχαίων ατυχημάτων φέρνοντας διάφορα παραδείγματα.Αναφέρετε ότι τα τροχαία ατυχήματα καταγράφονται ως πρώτη αιτία θανάτου για άτομα έως 40 ετών. Ότι απότους νεκρούς και τραυματίες το 1/3 είναι παιδιά.
Δώστε εντολή στους ιερείς των ναών να διαθέτουν μερικά δευτερόλεπτα μετά τη θεία λειτουργία γιανα δώσουν μερικές συμβουλές όπως: «Η ταχύτητα είναι η πρώτη αιτία θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων», «μην οδηγείτε όταν πίνετε», «Δέστε τη ζώνη σας», «Μην κρατάτε το παιδί στα γόνατά σας μέσα στο αυτοκίνητο», «Φορέστε το κράνος σας», «Μην παραβιάζετε το κόκκινο».
Ταρακουνήστε, τους γονείς να ξυπνήσουν και θυμώστε τους που από μόνοι τους ανοίγουν τον τάφο των παιδιών τους «λαδώνοντας» ασυνείδητους υπαλληλάκους για να πάρουν τα παιδιά τους το δίπλωμα οδήγησης. Κατά τους εκπαιδευτές οδήγησης τρεις στους τέσσερις γονείς θέλουν να πληρώσουν για να πάρει το παιδί τους το δίπλωμα.
6.Αναδείξετε τους κινδύνους και τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα που δημιουργεί η μεταμεσονύχτια και μέχρι πρωίας διασκέδαση όχι απλώς νέων και ανηλίκων, αλλά και ενηλίκων. Ενημερώστεότι τέσσερα στα δέκα τροχαία ατυχήματα οφείλονται σε μειωμένα αντανακλαστικά λόγω ξενυχτιού.
Προσπαθήστε να προβληματίσετε και να πείσετε τους «αρμόδιους» ότι η συστηματική διασκέδαση μετά τα μεσάνυχτα και μέχρι πρωίας μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει. Ότι εκτός από τασοβαράτροχαία ατυχήματα, τη χρήσηναρκωτικών,τη χρήσηχαπιών έκστασης κ.τ.λ. δημιουργεί καιπολλά άλλαμεγάλα κοινωνικά προβλήματα στα οποία είτε συνειδητά ή ασυνείδητατα καλύπτουν. Με την αντιστροφή της ημέρας σε νύχτακινδυνεύει η ψυχοσωματική υγεία των νέων,χάνεται και σβήνει η ισορροπία μεταξύ των μελών της οικογένειας, ανατρέπεται η σχέση του εφήβουμε το σχολείο και την εκκλησία. Κι αυτό, επειδή κάποιοι ελάχιστοι στον αριθμό, έχουν κάποια συμφέροντα απ’ αυτή την κατάσταση. Επειδή αυτοί οι κάποιοι θέλουν να λειτουργούν χώρους διασκέδασης σε παράλογα ωράρια, γιατί εμείς και η εκκλησία πρέπει ναανεχόμαστε να ωθούν τα παιδιά μαςσε μεταμεσονύχτιες διασκεδάσεις εκθέτοντάς τα σε τόσους κινδύνους; Γιατί τα υποχρεώνουν «να κάνουν τη νύχτα μέρα» μ’ όλους τους κινδύνους που συνεπάγονται απ’ αυτό; Με ποιο δικαίωμααυτοί οι μερικοί, εκμεταλλευόμενοι την νεανική απειρία και αθωότηταεπιβάλλουννα κλείσουν πολλές οικογένειες τα σπίτια τους; Δεν μπορεί να είναι φυσιολογικό φαινόμενο η μεγάλη κοσμοσυρροή στα «επείγοντα» τωνεφημερευόντων νοσοκομείων μετά τα μεσάνυχτα και κατά τις πρωινές ώρες, κυρίως νέων, οι οποίοι πέφτουν θύματα τροχαίου, μέθης φυσιολογικής ή αφύσικης από ποτό βόμβα. (σελίδα 56 και 81 βιβλίου).
Ακόμα και στις σχολικές εκδρομές, οι έφηβοι γαλουχούνται στον αφύσικο αυτό τρόπο ζωής με την έγκριση των καθηγητών τους.
Σας παρακαλώ πολύ να συμβάλετε στην θέσπιση νόμων οι οποίοι να περιορίζουν το ωράριο λειτουργίας των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης. Να συμβάλετε στην εφαρμογή των νόμων που καθορίζουν τις ηλικίες οι οποίες θα μπορούσαν να επισκέπτονται τα κέντρα αυτά και το είδος των ποτών που σερβίρονται.
Η Εκκλησία της Ελλάδας δε μπορεί να ανέχεται καθεστώς στο οποίο τα μέλη της να γυρίζουν στο σπίτι την Κυριακή το πρωί όταν χτυπά η καμπάνα για την εκκλησία. Έχει κάθε λόγω να επέμβει έστω κι αν προσπαθήσουν μερικοί να την κατηγορήσουν ότι αναμειγνύεται σε θέματα που δεν την αφορούν……
7.Πάρτε θέση στον τρόπο με τον οποίο εκδίδονται οι άδειες οδήγησης. ( Βιβλίο σελ. 22)
Αφορά την ανθρώπινη ζωή.
Πάρτε θέση στην εφαρμογή των νόμων, τις αρμοδιότητες των Ο. Τ. Α. και της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων. Κόσμος σκοτώνεται διότι κάποιοι υπάλληλοι δεν ξέρουν τις υποχρεώσεις τους ή δεν σέβονται την ανθρώπινη ζωή.
Απευθύνομαι σε σας για μία εισήγηση που θα ήθελα να κάνω.
Το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, σε συνεργασία με το ΥΠΕΧΩΔΕ και την Διεύθυνση Τροχαίας, θα μπορούσαν να παρουσιάζουν τουλάχιστο μια φορά την εβδομάδα σε κρατικό τηλεοπτικό κανάλι, εκπομπή που να αφορά την οδική ασφάλεια.
Στην εκπομπή θα πρέπει να είναι πάντα παρόντες τόσο εκπρόσωποι των εν λόγω Υπουργείων, όσο και της Διεύθυνσης Τροχαίας. Θα μπορούσε να είναι καλεσμένοι συγκοινωνιολόγοι, καθηγητές και ειδικοί στο θέμα οδικής ασφάλειας, υπεύθυνοι διαφόρων τμημάτων Δήμων, Περιφερειών και Νομαρχιών. Να γίνονται συζητήσεις, στις οποίες θα μπορούσαν οι τηλεθεατές να παρεμβαίνουν, να ρωτούν, να εισηγούνται ή να καταγγέλλουν.
Να προσκαλούνται αρμόδιοι από τα αντίστοιχα Υπουργεία άλλων χωρών, που να μας πληροφορούν για τις πολιτικές που έχουν εφαρμόσει στις χώρες τους για μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, για να ενημερωθούμε, να κρίνουμε και να απαιτήσουμε. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειαζόμαστε τη βοήθεια των χωρών αυτών και να σταματήσουμε τους εγκληματικούς πειραματισμούς εις βάρος της ανθρώπινης ζωής και σωματικής ακεραιότητας.
Θα μπορούσαν να βιντεοσκοπηθούν από διάφορες Σχολές, οι διδασκαλίες μαθημάτων σχετικές με οδική ασφάλεια εν ώρα μαθήματος, οι οποίες να προβάλλονται στα πλαίσια αυτών των εκπομπών. Π. χ. διδασκαλίες από το τμήμα συγκοινωνιολόγων των διαφόρων Πολυτεχνείων, τμημάτων Τ.Ε.Ι. και Ι.Ε.Κ. Επίσης τα μαθήματα όπως διδάσκονται στους εκπαιδευτές οδήγησης. Μάλιστα, θα μπορούσαν να βιντεοσκοπηθούν και να μεταφραστούν στην Ελληνική γλώσσα, η διδασκαλίες παρόμοιων μαθημάτων από αντίστοιχες Σχολές της Σουηδίας, Ολλανδίας, Μ. Βρετανίας και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες έχουν τόσο μειωμένο αριθμό τροχαίων ατυχημάτων όσο και άριστη σήμανση.
Να γίνεται μέσω αυτής της εκπομπής εκπαίδευση με ειδικά σεμινάρια, του προσωπικού των τμημάτων των διαφόρων Δήμων που ασχολούνται με μελέτες σήμανσης και σηματοδότησης.
Στην εκπομπή, τηρουμένων φυσικά των απαραίτητων κανόνων δεοντολογίας, θα μπορούσε να γίνεται αναφορά σε διάφορες περιπτώσεις τροχαίων ατυχημάτων, με συνεντεύξεις ανθρώπων που έχουν εμπλακεί σε ατυχήματα, που έχουν χάσει αγαπημένα τους πρόσωπα ή έχουν μείνει ανάπηροι από ατυχήματα. Ως εκ τούτου, να υποδεικνύεται στους πολίτες τι θα μπορούσαν να κάνουν για να τα αποφύγουν. Μπορεί αυτή η αναφορά να είναι δυσάρεστη. Είναι καλύτερα, από το να ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι δεν υπάρχουν ούτε ατυχήματα, ούτε θύματα, ούτε ανάπηροι. Είναι προτιμότερο να μαθαίνουμε και να διδασκόμαστε, για να μπορέσουμε να αποτρέψουμε όσο γίνεται τη δυσάρεστη και σκληρή πραγματικότητα.
Με την εκπομπή αυτή θα επιτευχθεί ο πολυσυζητημένος συντονισμός των διάφορων εμπλεκόμενων φορέων για μια σωστή πολιτική αποφυγής των τροχαίων ατυχημάτων. Θα αναπτυχθεί η οδική συνείδηση μικρών και μεγάλων, απλών πολιτών και κυβερνώντων, με αποτέλεσμα την επίτευξη σωστής οδικής συμπεριφοράς, σωστής αστυνόμευσης, αλλά και σωστής σήμανσης και σηματοδότησης των δρόμων μας, με επακόλουθο την κατάταξή μας στις καλύτερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο αφορά τα τροχαία ατυχήματα και όχι στις χειρότερες όπως είμαστε σήμερα.
Τόσο η οδική συμπεριφορά όσο και η αναπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας, είναι στοιχεία πολιτισμού μιας χώρας και είναι άδικο να αφήνουμε άλλους λαούς να μας κρίνουν βασιζόμενοι σ’ αυτά τα στοιχεία.
Εισηγήσεις μου που αναφέρονται στην ανάπτυξη συνείδησης οδικής ασφάλειας μέσω τηλεοπτικών εκπομπών, έχουν αποσταλεί στον Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών κύριο Κωστή Χατζηδάκη αρ. Πρωτοκόλλου 56 8/01/08, στον Υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ κύριο Γεώργιο Σουφλιά αρ. πρωτοκόλλου 2138 15/01/2008, στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής αρ. Πρωτοκόλλου 1017/5/6 Α 24/12/07, στη Γενική Διεύθυνση Παραγωγής Προγράμματος της ΝΕΤ και ΕΤ1 (κύριο Ζωγόπουλο) αρ. πρωτοκόλλου 40 18/01/08, στη Διεύθυνση Παραγωγής Προγράμματος της ΝΕΤ (κύριο Γόντικα) αρ. Πρωτοκόλλου 735 20-3-08/2, καθώς και στους Διευθυντές Παραγωγής Προγράμματος των ιδιωτικών καναλιών ΑΝΤ1 (κύριο Λάτσιο), ALTER (κύριο Χαλάτση), ALPHA (κυρία Σασλόγλου) και MEGA (κύριο Μπούτο)
Προς τον Αξιότιμο Υπουργό Εσωτερικών
Κύριο Προκόπη Παυλόπουλο.
Κύριε Υπουργέ,
Επειδή η κατάσταση στους περισσότερους Δήμους της Αττικής και άλλων Περιφερειών της Επικράτειας, όσο αφορά τα μέτρα ασφάλειας που θα έπρεπε να τηρούνται, αλλά πολύ περισσότερο όσο αφορά την σήμανση, είναι απελπιστική, απευθύνομαι σε σας με πραγματική έκκληση για βοήθεια.
Ασχολούμαι με την οδική ασφάλεια και έχω απευθυνθεί επανειλημμένα τόσο γραπτώς όσο και τηλεφωνικώς σε Δήμους και Νομαρχίες για επισήμανση διαφόρων επικίνδυνων σημείων στους δρόμους, με εισηγήσεις για διόρθωση.
Ευγενέστατοι υπάλληλοι των Τεχνικών Υπηρεσιών όσο και των Τμημάτων σήμανσης των Δήμων και Νομαρχιών, πρόθυμοι να βοηθήσουν, δείχνουν παντελή άγνοια σε ουσιώδη ζητήματα. Όπως κανόνες ασφάλειας που θα έπρεπε να τηρηθούν στα διαχωριστικά διαζώματα, στις ζαρντινιέρες κατά μήκος των λεωφόρων, στα διακοσμητικά κάγκελα κατά μήκος των πεζοδρομίων, αλλά κυρίως τόσο στην οριζόντια όσο και στην κάθετη σήμανση.
Διευθυντής Τεχνικής Υπηρεσίας Δήμου κεντρικότατου προαστίου Αθηνών, δηλώνει ότι οι αρμοδιότητές του αφορούν μόνο την επανατοποθέτηση μίας πινακίδας ή κάποιας παρόμοιας εργασίας. Έχει πλήρη άγνοια ότι η συντήρηση ορισμένων κεντρικών λεωφόρων του Δήμου του δεν ανήκουν πια στο ΥΠΕΧΩΔΕ εδώ και μήνες αλλά στο Δήμο και μάλιστα ότι εμπίπτουν στις δικές του αρμοδιότητες. Σε ερώτηση γιατί οι κάδοι απορριμμάτων έχουν τοποθετηθεί στις γωνίες ορισμένων δρόμων με αποτέλεσμα να κρύβουν εξ ολοκλήρου την ορατότητα, η απάντηση ήταν ότι την ευθύνη γι’ αυτό έχει το τμήμα καθαριότητας του Δήμου, το οποίο τους τοποθέτησε σ’ αυτά τα σημεία για την διευκόλυνση των εργαζομένων στην περισυλλογή των απορριμμάτων. Επίσης, όταν ενημερώνεται ότι στη λεωφόρο, στην περιοχή του, τα κλαδιά των δένδρων έχουν σκεπάσει τη φωτεινή σηματοδότηση, και ζαρντινιέρες είναι τοποθετημένες σε επικίνδυνες γωνίες, δηλώνει ότι γι’ αυτό είναι υπεύθυνη η διεύθυνση πρασίνου του Δήμου.
Οι περισσότεροι Δήμοι δεν έχουν στην κυριολεξία ούτε μία γραμμή στο οδόστρωμα, ούτε και διαγραμμισμένες τις διαβάσεις πεζών. Τις θεωρούν ίσως περιττή διακόσμηση.
Πτυχιούχος ασχέτου ειδικότητος σε αρμόδιο τμήμα Δήμου, έχει πλήρη άγνοια για τα άρθρα του Κ.Ο. Κ. που μιλούν για οριζόντια σήμανση. Το χειρότερο, συνάδελφός του στο ίδιο τμήμα δεν έχει ιδέα όχι μόνο τι είναι η οριζόντια σήμανση, αλλά συνεχίζει να μην αντιλαμβάνεται ούτε την ερμηνεία του όρου σε «διαγραμμίσεις στο οδόστρωμα».
Πινακίδες σήμανσης τοποθετούνται ακριβώς μπροστά από φωτεινή σηματοδότηση με αποτέλεσμα να την κρύβουν κ.τ.λ.
Δεν είναι δυνατόν, «υπεύθυνοι» σε Δήμους στους οποίους χωροταξικά ανήκει πολύ επικίνδυνο σημείο σε κεντρικότατή τους Λεωφόρο, να απαλλάσσονται της ευθύνης διότι η συντήρηση του συγκεκριμένου δρόμου ανήκει στο ΥΠΕΧΩΔΕ στη Νομαρχία ή στην Περιφέρεια. Ούτε καν να νοιάζονται να ειδοποιήσουν αυτοί τους αρμόδιους φορείς, τους οποίους πολλές φορές δεν γνωρίζουν και να παραπέμπουν πολίτες και μάλιστα πολίτες που δεν ανήκουν στον Δήμο τους, να τους ανακαλύψουν για να αποταθούν.
Με απόφαση 65265/7307/21.4.2004 του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών και απόφαση ΔΜΕΟ ε/οικ/690/2.11.1992 του Υπουργού ΥΠΕΧΩΔΕ έχουν καταργηθεί ουσιαστικά τα σαμαράκια. Ο λόγος, επειδή οι διάφοροι Δήμοι δεν τηρούσαν τις απαραίτητες προϋποθέσεις τοποθέτησής τους, προκαλούνταν ατυχήματα και ζημιές στα αυτοκίνητα, με άμεσο επακόλουθο την απαίτηση αποζημιώσεων των κατόχων τους από τους συγκεκριμένους Δήμους. Αποτέλεσμα, οι προϋποθέσεις οι οποίες προβλέπονται από το άρθρο 52 παράγραφος 5 του Κ.Ο.Κ. για τοποθέτηση εγκαρσίων μειωτήρων ταχύτητας ( σαμαράκια) να είναι απαγορευτικές. Αντί να βρεθεί ένας τρόπος ελέγχου των Δήμων όσο αφορά την τοποθέτηση των μειωτήρων ταχύτητας, έχει προτιμηθεί η κατάργησή τους. Ωραία. «Όσα δεν λύονται, κόβονται» Ως εκ τούτου, δρόμοι με σχολεία έχουν παρατηθεί στην τύχη του κάθε ασυνείδητου οδηγού που δεν εννοεί να συμμορφωθεί. Τα δε παιδιά θύματα της αμάθειας των «υπευθύνων».
Τρανή απόδειξη ότι οι Δήμοι δεν ελέγχονται αυτεπάγγελτα στην πράξη από κανένα όσο αφορά τουλάχιστο τα μέτρα ασφάλειας.
Το Ελληνικό Κράτος έχει αναθέσει στους Δήμους την κατεξοχήν αρμοδιότητα σήμανσης και σηματοδότησης της περιοχής τους, απαλλάσσοντας εαυτόν τόσο από την ευθύνη των ατυχημάτων όσο και από τα έξοδα. Χωρίς να εκπαιδεύσει ούτε Δημάρχους, ούτε προσωπικό, παράτησε τους πολίτες απροστάτευτους, σε δρόμους άκρως επικίνδυνους τόσο για τη ζωή τους όσο και για τη σωματική τους ακεραιότητα. Τεχνικές υπηρεσίες Δήμων απαρτίζονται από υπαλλήλους ασχέτων ειδικοτήτων έτοιμων να συνταξιοδοτηθούν. Τμήματα Δήμων με ονομασίες όπως «Τμήμα μελετών σήμανσης και σηματοδότησης» είναι παραπλανητικά, μη έχοντας καμία σχέση με το αντικείμενο. Το αποτέλεσμα, ελλιπής μεν κάθετη σήμανση, ανύπαρκτη δε οριζόντια. Τολμώντας δε να αποταθείς στην περιφέρεια στην οποία υπάγεται κάποιος Δήμος για να εκφράσεις τα παράπονά σου, βρίσκεσαι προ απροόπτων αντιδράσεων, που μοιάζουν με ταινία τύπου «η κυρά μας η μαμή»….
Οι Νομαρχίες από άγνοια αναθέτουν έργα συντήρησης δρόμων ταχείας κυκλοφορίας σε εταιρείες οι οποίες ξέρουν μόνο να ασφαλτοστρώνουν, χωρίς να έχουν καμία σχέση με οδική σηματοδότηση.
Και δεν τίθεται μόνο θέμα εκπαίδευσης όσο αφορά την σήμανση, αλλά και εκπαίδευσης όσο αφορά την τήρηση των μέτρων ασφάλειας σε όλους τους τομείς.
Μεγάλα ακάλυπτα χαντάκια σ’ ολόκληρη την επικράτεια, τα οποία προορίζονται για θεμέλια μονοκατοικιών και πολυκατοικιών παραμένουν ακάλυπτα μέχρι της διεκπεραίωσης των εργασιών. Φτάσαμε στο σημείο να επιδεικνύει Δήμαρχος σε τηλεοπτικό κανάλι ακάλυπτο ποτάμι, να κατηγορεί τη ΔΕΗ ότι λόγω διακοπών ρεύματος έγινε ατύχημα και να μην αντιλαμβάνεται καν ότι ο ίδιος είχε υποχρέωση να είχε περιφραγμένο το ποτάμι. Και το χειρότερο, ούτε οι Δημότες του να το αντιλαμβάνονται.
Δεν είναι δυνατόν να παρουσιάζουμε στη σημερινή Ελλάδα του 21ου αιώνα παραλίες, όπου κάθε καλοκαίρι γίνεται τόση κοσμοσυρροή, στις οποίες να μην υπάρχουν σημαδούρες που να καθορίζουν μέχρι πού μπορούν να επεκταθούν οι κολυμβητές και πού τα ταχύπλοα και μετά να κάνουμε θέμα τα ατυχήματα που γίνονται. Παρουσιάζουμε εικόνα τριτοκοσμικού κράτους χωρίς ίχνος ντροπής.
Λάθος, Μέγα Λάθος η τοπική αυτοδιοίκηση να είναι ουσιαστικά εξ ολοκλήρου υπεύθυνη για τόσο σοβαρά θέματα που αφορούν την ασφάλεια των πολιτών. Βεβαίως και τα προβλήματα κάθε περιοχής δεν τα ξέρει κανένας καλύτερα από ότι τα ξέρουν οι άνθρωποι που τα ζουν. Όταν όμως η συνείδηση ασφάλειας λείπει όχι μόνο από τους Δημάρχους και τα Μέλη των Δημοτικών Συμβουλίων διαφόρων περιοχών, αλλά και από τους ίδιους τους δημότες, το Κράτος οφείλει να προστατεύσει με κάθε δυνατό τρόπο και τους μεν και τους δε.
Δεν μπορούμε να μιμηθούμε ορισμένες χώρες της Γηραιάς Ηπείρου των οποίων οι Δήμοι είναι οργανωμένοι από την κεντρική διοίκηση χρόνια πριν όσο αφορά τα μέτρα ασφάλειας, την σήμανση και σηματοδότηση. Ποιος έχει εκπαιδεύσει τους δικούς μας Δημάρχους σ’ αυτό τον τομέα; Όταν οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν που είναι το λάθος πως θα ζητήσουν να γίνει μελέτη για να διορθωθεί;
Κύριε Υπουργέ. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Διεύθυνσης Τροχαίας, οι νεκροί σε τροχαία ατυχήματα από το 1990 έως το 2005 σ’ ολόκληρη την Επικράτεια είναι 31.246, οι σοβαρά τραυματίες 56.224, οι δε ελαφρά 407.493. Οι Ελληνικοί δρόμοι συνεχίζουν να είναι κυριολεκτικά ένα πεδίο μάχης, με θύματα περισσότερα από αυτά των πολέμων ακόμα και μετά τις νέες ρυθμίσεις του Κ.Ο.Κ. Η χώρα μας συνεχίζει να κατατάσσεται στις χειρότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο αφορά τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα.
Το 82% των ατυχημάτων γίνεται σε γειτονιές των πόλεων λόγω του υπερβολικού αριθμού τροχοφόρων και πεζών, λόγω των πολλών χτισμάτων, των παράνομα παρκαρισμένων αυτοκινήτων που πολλές φορές δεν αφήνουν τον οδηγό να αντιληφθεί πού υπάρχει δρόμος και πού όχι. Δεν είναι δυνατόν κάτω από τέτοιες συνθήκες, οι Δήμοι να έχουν τόσα επικίνδυνα σημεία τα οποία να μην γίνονται αντιληπτά από τους υπευθύνους.
Όχι μόνο θα έπρεπε, όχι μόνο επιβάλλεται, αλλά το θεωρώ άδικο και εγκληματικό να αναθέτει το κράτος στους Δήμους την εν λόγω αρμοδιότητα χωρίς να εκπαιδεύσει το «υπεύθυνο» προσωπικό.
ΠΡΟΤΕΙΝΩ:
Α) Να συσταθούν επιτροπές με καταρτισμένο προσωπικό το οποίο να ελέγξει από τι ειδικότητας υπαλλήλους απαρτίζονται τα τμήματα των Δήμων τα οποία ασχολούνται με τη σήμανση τα οποία θα έπρεπε να οργανωθούν.
Β) Να γίνουν σεμινάρια στους υπαλλήλους οι οποίοι ασχολούνται με τη σήμανση, από εξειδικευμένους επιστήμονες.
Γ) Να δημιουργηθούν, σε όλους τους Δήμους της Επικράτειας, τμήματα τα οποία να ασχολούνται με τα μέτρα ασφάλειας που θα έπρεπε να τηρούνται σε κάθε περιοχή.
Σε κάθε δήμο θα έπρεπε να υπάρχει τμήμα του οποίου το αντικείμενο να είναι η ασφάλεια των πολιτών. Τμήμα με προσωπικό καταρτισμένο σε θέματα ασφάλειας, το οποίο να συντονίζει τις ενέργειες κάθε τμήματος και να ελέγχει αν πληρούνται τα μέτρα ασφάλειας.
Δ) Οι Δήμοι να βαθμολογούνται και να βραβεύονται. Να κερδίζουν βαθμούς για την καλή τους επίδοση αλλά και να χάνουν βαθμούς όταν δεν φροντίζουν να εφαρμόζονται διάφορα μέτρα ασφάλειας στο Δήμο τους. Αυτό θα είναι ένα κίνητρο για να υποχρεώνονται να έχουν και σωστή σήμανση και τα δένδρα τους να κλαδεύουν και τις τρύπες που ανοίγουν στους δρόμους και τα πεζοδρόμια να καλύπτουν και τις παραλίες τους να φροντίζουν.
Από τον Οκτώβριο του 2007 έχω εισηγηθεί στο Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, να συμπεριλάβει στα προγράμματά του και το αντικείμενο της «Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων». Το πρόγραμμα αυτό θα μπορούσε να διαμορφωθεί και να προσαρμοστεί στις ανάγκες των Δήμων.
Επίσης, σας παραπέμπω σε άρθρο μου, στο οποίο εισηγούμαι παρουσίαση μίας εκπομπής από τηλεοπτικά κανάλια για ανάπτυξη συνείδησης οδικής ασφάλειας μέσω της οποίας θα μπορούσαν να εκπαιδευτούν και υπάλληλοι των Δήμων.
Ευελπιστώντας ότι η εισήγησή μου θα εισακουστεί, περιμένω απάντηση στις προτάσεις μου.
Αριθμός Πρωτοκόλλου 1269 26/03/08
Με εκτίμηση
Χαραλαμπίδου Χρυστάλλα
Η Εισήγηση έχει αποσταλεί σχεδόν σε όλα τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, Αρχηγείο Ελληνικής Αστυνομίας, Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών , Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. κ.τ.λ.
.................................
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ ΑΠΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΒΟΥΛΗΣ Κ. ΣΙΟΥΦΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
................................
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ Κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ Ο.Τ.Α.
Σημαία υπενθύμισης: Παρακολούθηση θέματος
Σημαία: Με σημαία
Ευχαριστώ για την επιστολή που μου στείλατε και σας συγχαίρω για την ενασχόλησή σας με ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα και κυρίως γιατί οι προτάσεις σας για την αντιμετώπισή του είναι απλές, συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες.
Υποθέτω ότι, αν και παρήλθε ένας, σχεδόν, μήνας από την υποβολή του υπομνήματός σας, δεν υπήρξε ανταπόκριση από την υπηρεσιακή ή πολιτική ηγεσία του Υπ. Εσωτερικών (και Δημ. Τάξης). Γι’ αυτό, αποφάσισα να το καταθέσω στη Βουλή, προκειμένου να δοθεί μέσω της διαδικασίας του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου, απάντηση από τον αρμόδιο Υπουργό, πριν προχωρήσω σε άλλη ενέργεια.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΟΤΙ ΟΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΑΠΕΤΕΛΕΣΑΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΕΛΑΒΕ ΘΕΣΗ Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ. ΧΗΝΟΦΩΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΥΠ' ΑΡΙΘΜ. 7017/4/8324 29/5/08 ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ κ.κ. Σ. ΚΟΥΤΜΕΡΙΔΗ,Α. ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ, Μ. ΚΑΡΧΙΜΑΚΗ, Β. ΚΕΓΚΕΡΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Χ. ΚΑΣΤΑΝΙΔH
....................................
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΜΕΛΕΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ (Κ. ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΩΣΤΑΚΟΣ)
Σεαπάντηση της υπ’ αριθμόν Πρωτοκόλλου 318/10-01-2008 επιστολής μου, έχω πάρει κοινοποίηση απαντητικού εγγράφου σας με αριθ. Πρωτ. ΔΜΕΟ/300/ζ/060/Φ3031, προς την υπ’ αριθμόν Πρωτοκόλλου 26959/10-10-07επιστολή του ΕΜΠ/Γραφείο πρύτανη.
Επιτρέψετέ μου να διαφωνήσω με την πρόταση για συστηματικό κλάδεμα του πρασίνου της υπάρχουσας κεντρικής νησίδας της Λεωφόρου Κατεχάκη σε μήκος τουλάχιστον 50 μέτρων απέναντι της Πολυτεχνειούπολης, που απ’ ότι κατάλαβα εισηγείται το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και να επιμείνω στην εισήγησή μου.
«Σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας όπως είναι η Λεωφόρος Κατεχάκη, το μενάνοιγμα του διαχωριστικού διαζώματος θα ‘πρεπε να κλείσει, έξω δε από την Πολυτεχνειούπολη θα ‘πρεπε να υπάρχει πινακίδα υποχρεωτικής κατεύθυνσης πορείας μόνο δεξιά».
Κάποιοι βέβαια βολεύονται με αυτά τα φανάρια και βγαίνοντας από την Πολυτεχνειούποληκερδίζουν χρόνο, εις βάρος όμως της ασφάλειάς τους και της ασφάλειας τρίτων. Το σημείο αυτό δεν είναι διασταύρωση δρόμων για να συμπεριφερθούμε ανάλογα. Είναι ένα ανοιχτό διαχωριστικό διάζωμα σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας, όπου αναπτύσσονται μεγάλες ταχύτητες, με αποτέλεσμα, σωστό ή λάθος να παραβιάζεται η φωτεινή σηματοδότηση.
Επιμένω ότι οι οδηγοί οι οποίοι κατεβαίνουν την Κατεχάκη και κατευθύνονται προς την λεωφόρο Μεσογείων, θα συνεχίσουν να μην αντιλαμβάνονται την ύπαρξη ανοίγματος στη διαχωριστική νησίδα, έστω και αν γίνει εκρίζωση χόρτων και θάμνων και κλάδεμα δένδρων στα 50 μέτρα, που απ’ ότι αντιλαμβάνομαι αναφέρει στην εισήγηση της η Τεχνική Υπηρεσία του ΕΜΠ. Επιμένω επίσης, ότι οι οδηγοί οι οποίοι βγαίνουν από την Πολυτεχνειούπολη και κατευθύνονται προς το διαχωριστικό διάζωμα της λεωφόρου Κατεχάκη για να στρίψουν αριστερά και να κατευθυνθούν προς την λεωφόρο Μεσογείων, κινδυνεύουν μένοντας εκτεθειμένοι στη μέση του δρόμου.
Όσο αφορά το κλάδεμα δένδρων, ας μην κοροϊδευόμαστε. Δεν είναι η πρώτη φορά που τα τμήματα πρασίνου, είτε του ΥΠΕΧΩΔΕ είτε των Δήμων,αφήνουν ακλάδευτα δένδρα τα οποία ευθύνονται για ουκ ολίγα σοβαρά τροχαία «ατυχήματα».
Σημεία σαν κι αυτά δεν σηκώνουν πειραματισμούς για να δούμε αν τα θύματα θα είναι λιγότερα ή περισσότερα για να πράξουμε αναλόγως. Τα θύματα είναι άνθρωποι. Και στους δρόμους κυκλοφορούμε τόσο εμείς όσο και αγαπημένα μας πρόσωπα. Γι αυτό παρακαλώ πολύ να επανεξεταστεί η εισήγησή μου πριν ληφθεί τελεσίδικα η οποιαδήποτε απόφαση.
Προς τον αξιότιμο Υπουργό Παιδείας και θρησκευμάτων Κύριο Ευριπίδη Στ. Στυλιανίδη.
Κύριε Στυλιανίδη,
Απευθύνομαι σε σας για μερικές εισηγήσεις που θα ήθελα να κάνω.
Περίπου 75.000 νεκρούς και περισσότερους από 1.200.000 τραυματίες από το 1965 έως το 2000 είναι ο απολογισμός των θυμάτων σε τροχαία στη χώρα μας. Ο συνολικός αριθμός νεκρών και τραυματιών στην Ελλάδα από τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, τους Βαλκανικούς και της Κύπρου, είναι μικρότερος από το συνολικό αριθμό νεκρών από τροχαία μεταξύ του 1965 και του 2000. Μάλιστα το 80% των νεκρών και τραυματιών είναι μεταξύ 16-44 χρονών.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Διεύθυνσης Τροχαίας, οι νεκροί σε τροχαία ατυχήματα από το 1990 έως το 2005 σ’ ολόκληρη την Επικράτεια είναι 31.246, οι σοβαρά τραυματίες 56.224, οι δε ελαφρά 407.493. Οι Ελληνικοί δρόμοι είναι κυριολεκτικά ένα πεδίο μάχης, με θύματα περισσότερα από αυτά των πολέμων.
Το 30% των νεκρών από τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα είναι πεζοί. Το δε 50% αυτών των πεζών που πέφτουν θύματα σε τροχαία είναι παιδιά και έφηβοι. Το οικονομικό δε και κοινωνικό κόστος των νεκρών, τραυματιών και υλικών ζημιών των τροχαίων ατυχημάτων στην Ελλάδα, πλησιάζει τα 3 δις € ετησίως.
Η χώρα μας σήμερα, κατατάσσεται στις χειρότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο αφορά τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα. Είναι ντροπή το γεγονός ότι γίνεται σύσταση σε Ευρωπαίους τουρίστες από τη χώρα τους να μην κάνουν τουρισμό με αυτοκίνητο στην Ελλάδα, όπως ακριβώς γίνεται σύσταση σε μας να μην τρώμε εκτός ξενοδοχείου σε ορισμένες τριτοκοσμικές χώρες.
Η ουσία όμως και η λύση του προβλήματος, βρίσκεται σίγουρα στην πρόληψη και όχι στον απολογισμό. Έννοιες τις οποίες τάχα όλοι καταλαβαίνουμε μετά από μεγάλες τραγωδίες. Τις μέρες που θρηνούμε θύματα μετά από πυρκαγιές, παιδιά που έπεσαν θύματα ασυνείδητων στο πέταλο του Μαλιακού, μαθητές που έπεσαν θύματα τροχαίων και έμειναν ανάπηροι ενώ γύριζαν ξέγνοιαστα από το σχολείο, νέους που ασχολήθηκαν με sports στις όχθες ποταμών.
Η μάστιγα του Τροχαίου ατυχήματος είναι ένα μεγάλο, Εθνικό μάλιστα κοινωνικό πρόβλημα που αφορά όλους μας και το οποίο χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Ξεκινά από την μη ανεπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας τόσο των εκάστοτε κυβερνώντων όσο και των κυβερνώμενων. Εσείς, σαν Υπουργείο Παιδείας, θα μπορούσατε να αναπτύξετε αυτή την συνείδηση οδικής ασφάλειας και συνείδησης ασφάλειας γενικότερα.
Εισηγούμαι:
Α) Τουλάχιστο μια φορά την εβδομάδα, από την πρώτη ακόμα τάξη του δημοτικού σχολείου, τα παιδιά να διδάσκονται κυκλοφοριακή αγωγή από ειδικούς. Είναι ντροπή για τη χώρα μας να μην γίνεται ένα μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής στα παιδιά, όταν πριν από 30 χρόνια, ορισμένες χώρες είχαν ήδη υιοθετήσει το μάθημα αυτό στα σχολεία. Τα Ελληνόπουλα δεν ξέρουν καν σε πια μεριά του δρόμου πρέπει να περπατούν. Τα παιδιά πρέπει από πολύ μικρά, ακόμα και με ταινίες κινουμένων σχεδίων, να μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα σήματα τόσο στις πινακίδες όσο και στο οδόστρωμα. Τα πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής δεν εξυπηρετούν σε τίποτα, όταν τα παιδιά διαπιστώνουν ότι οι ωραίες προς το παρόν φρεσκοβαμμένες διαβάσεις πεζών βρίσκονται μόνο εκεί. Δεν εξυπηρετούν σε τίποτα αν τα παιδιά τα επισκέπτονται μόνο μία φορά όπως επισκέπτονται ένα μουσείο ή ένα ζωολογικό κήπο.
Β) α) Στους μεγαλύτερους μαθητές Λυκείων, πρέπει εκτός από κυκλοφοριακή αγωγή, να διδάσκεται ασφαλής οδική συμπεριφορά τόσο μεταξύ οδηγών, όσο και μεταξύ οδηγών και πεζών. Να τονίζεται και να διευκρινίζεται σ’ αυτούς η σημασία τόσο των πινακίδων σήμανσης, όσο και των διαγραμμίσεων ή συμβόλων του οδοστρώματος. Τα μαθήματα αυτά πρέπει να διδάσκονται απαραίτητα από αρμόδιους και καταρτισμένους ειδικούς.
β) Σ’ αυτή την ηλικία, οι έφηβοι πρέπει να διδάσκονται, να αναλύουν και να κρίνουν τα άρθρα του ισχύοντα Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Να τα συγκρίνουν με άρθρα Κωδίκων Οδικής Κυκλοφορίας άλλων χωρών. Να βλέπουν βιντεοσκοπήσεις με δρόμους άλλων χωρών με σωστή σήμανση και σηματοδότηση, για να μπορούν να κάνουν την σύγκριση με τους δικούς μας. Να μαθαίνουν ποια συστήματα απόκτησης διπλώματος οδήγησης ισχύουν σε άλλες χώρες και να τα συγκρίνουν με το δικό μας. Να παρουσιάζουν εργασίες και εισηγήσεις για μείωση των τροχαίων ατυχημάτων στην Ελλάδα.
γ) Επίσης, να γίνονται στα πλαίσια αυτής της διδασκαλίας ειδικά σεμινάρια για οδηγούς δικύκλων και κυρίως μοτοποδηλάτων. Μέσω αυτών των σεμιναρίων πρέπει να εμπεδώσουν οι οδηγοί αυτών των οχημάτων, ότι δεν μπορούν, επειδή χωράνε παντού, να ελίσσονται εν μέσω αυτοκινήτων κάθε τύπου, να οδηγούν πάνω σε διαχωριστικές γραμμές και να καταπατούν βασικούς κανόνες με κίνδυνο της ζωής τους.
Θα μπορούσαν επίσης να βιντεοσκοπηθούν από διάφορες Σχολές, οι διδασκαλίες μαθημάτων σχετικές με οδική ασφάλεια εν ώρα μαθήματος, οι οποίες να προβάλλονται στα πλαίσια αυτών των σεμιναρίων. Π. χ. από το τμήμα συγκοινωνιολόγων των διαφόρων πολυτεχνείων, τμημάτων Τ.Ε.Ι. και Ι.Ε.Κ. Επίσης τα μαθήματα όπως διδάσκονται στους εκπαιδευτές οδήγησης. Μάλιστα, θα μπορούσαν να βιντεοσκοπηθούν και να μεταφραστούν στην Ελληνική γλώσσα, η διδασκαλία παρόμοιων μαθημάτων από αντίστοιχες Σχολές της Σουηδίας, Ολλανδίας, Μ. Βρετανίας και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες έχουν μειωμένο αριθμό τροχαίων ατυχημάτων όσο και άριστη σήμανση.
Οι μαθητές πρέπει να μαθαίνουν πώς να τηρούν διάφορα μέτρα ασφάλειας όχι μόνο στους δρόμους αλλά και σ’ άλλους τομείς. Να καλλιεργείται σ’ αυτούς τόσο οδική συνείδηση όσο και συνείδηση ασφάλειας γενικότερα.
Αναμένοντας μία γραπτή απάντηση, ευελπιστώ ότι οι εισηγήσεις μου θα εισακουστούν.
